Mleko zastępcze dla jagniąt to pełnoporcjowy preparat mlekozastępczy na bazie serwatki i olejów roślinnych, który zastępuje mleko matki przy odchowie jagniąt sierot, z dużego miotu lub gdy owca nie laktuje. Przed podaniem pierwszego preparatu jagnię musi otrzymać siarę w ciągu pierwszych 6–12 godzin życia — jej pominięcie grozi śmiercią z powodu braku odporności. Dobry preparat (np. Dolmilk OVI) zawiera min. 20% białka, 36% tłuszczu i probiotyki, i podaje się go w temp. 38–42°C według programu odchowu.

Pasza dla krów mlecznych to zestawienie paszy objętościowej (siano, kiszonki) i treściwej (śruty, premiksy, mieszanki), dobrane do fazy laktacji krowy. Dobrze zbilansowana dawka pozwala uzyskać 2,2–2,3 kg mleka z każdego kilograma paszy treściwej, co czyni jej koszt bezpośrednio mierzalnym. W sklepie dobieramy paszę do konkretnej wydajności stada — od produktów startowych po preparaty zasuszeniowe.

Sucha dezynfekcja kurnika to jeden z prostszych sposobów na poprawę zdrowia stada bez przerywania produkcji. Działa inaczej niż mycie i oprysk: zamiast dokładać wody, której w budynku inwentarskim i tak jest za dużo, sucha dezynfekcja tę wodę wiąże. Mniej wilgoci w ściółce oznacza mniej amoniaku, mniej bakterii i pleśni, a w efekcie spokojniejsze, zdrowsze zwierzęta. Poniżej wyjaśniamy, jak ten zabieg działa, czym różni się od wapnowania i gdzie mieści się w szerszym planie bioasekuracji gospodarstwa.

Dobra pasza dla trzody chlewnej zaczyna pracować na wynik dużo wcześniej, niż prosię trafi do tuczu. O tym, ile prosiąt locha odchowa i z jaką masą wejdą one w odsadzenie, decyduje żywienie przez cały cykl: w czasie prośności, w laktacji i w pierwszych tygodniach życia prosiąt. Każdy z tych etapów ma inne zapotrzebowanie, a błąd na jednym z nich ciągnie się przez kolejne. Poniżej pokazujemy, jak prowadzić żywienie lochy i prosiąt krok po kroku, żeby ograniczyć straty i wejść w tucz z wyrównaną grupą.

Dobrze dobrana pasza dla kur niosek decyduje o tym, ile jaj zniesie stado i jaką będą miały skorupkę. Nieśność nigdy nie zależy od jednego składnika, tylko od proporcji białka, energii, wapnia i witamin w całej dziennej dawce. Kura w szczycie produkcji znosi jajko prawie codziennie, a każde z nich to spory wydatek wapnia i aminokwasów. Gdy w karmie czegoś zabraknie, organizm sięga po rezerwy z kości, skorupka robi się cienka, a nieśność spada. Poniżej pokazujemy, na co patrzeć przy doborze paszy i dodatków, żeby kury niosły się równo przez cały rok.

Premiks dla bydła opasowego to skoncentrowana mieszanka witamin, minerałów i dodatków funkcjonalnych, która uzupełnia pasze objętościowe i treściwe o składniki niezbędne do wysokich przyrostów masy ciała. Kluczem do efektów jest dopasowanie składu do fazy opasowania — inaczej odżywisz cielę, inaczej byka w fazie wykańczania. W tym artykule dowiesz się, jak czytać etykiety premiksów, co oznaczają skróty LNB i chelaty oraz jak bezpiecznie dawkować suplement bez ryzyka hiperwitaminozy.

Dobrze żywiona kura odwdzięcza się równą nieśnością, mocną skorupką i lepszą kondycją całego stada. Problem zaczyna się wtedy, gdy dawka jest oparta głównie na ziarnie „na oko”, bez kontroli białka, wapnia i witamin. Wtedy nawet zdrowe kury mogą stopniowo znosić mniej jaj, mieć słabsze upierzenie albo cienkie skorupki.

Brojlery rosną szybko, dlatego ich żywienie nie powinno być przypadkowe. W krótkim czasie organizm kurczęcia musi zbudować układ kostny, mięśnie, odporność i odpowiednią masę ciała. To oznacza, że pasza dla brojlerów powinna być dobrana do wieku ptaków i etapu tuczu. Innych składników potrzebuje pisklę w pierwszych tygodniach życia, a innych brojler po 4. tygodniu, kiedy pobiera już więcej mieszanki i intensywnie zwiększa masę.

Pierwsze tygodnie życia cielęcia decydują o tym, jak zwierzę będzie rozwijało się w kolejnych miesiącach. W tym czasie nie możemy pozwolić sobie na przypadkowe żywienie, bo młody organizm bardzo szybko reaguje zarówno na niedobory, jak i na błędy w odpajaniu. Dobrze dobrany preparat mlekozastępczy dla cieląt pomaga utrzymać powtarzalność dawki, wspiera przyrosty i ułatwia organizację pracy w gospodarstwie, zwłaszcza wtedy, gdy odchowujemy większą grupę zwierząt.

Dobór odpowiedniej paszy dla koni nie powinien zaczynać się od marki, ceny ani nawet od rodzaju opakowania. Najważniejsze jest to, jakiego konia żywimy: ile ma lat, jak pracuje, w jakiej jest kondycji, czy łatwo przybiera na wadze, czy ma tendencję do spadków energii, problemów trawiennych albo osłabionej odporności. Innej mieszanki będzie potrzebował spokojny koń rekreacyjny, innej koń regularnie trenujący, a jeszcze innej młode, rosnące źrebię.